ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Γεια. Ελπίζω να μην περιμένατε πολύ. Συνήθως έρχομαι πρώτη.
Νομίζω πως θα σας αρέσει αυτό το τριάρι, κε Πουλ.
Το μπάνιο έχει ανακαινιστεί. Καινούργια πλακάκια, νιπτήρας.
Ντουλάπες-δωμάτια σε κάθε δωμάτιο. Και από εδώ η κουζίνα.
Κοιτάξτε αυτόν τον φεγγίτη! Είναι πολύ όμορφος.
Και τα ντουλάπια είναι πρωτότυπα, κάτι που πολλοί απολαμβάνουν.
Και αν βγούμε στην πίσω αυλή...
- Το άλλο σπίτι; Εδώ πιο κάτω; - Ναι, σωστά.
Έκανα την προσφορά σας, αλλά δεν ήθελαν να το πουλήσουν.
Δεν είναι στην αγορά το σπίτι.
Τους είπατε πως θα δώσω όσα θέλουν;
Ναι, κε Πουλ. Μα ζουν εκεί. Τους αρέσει, είναι το σπίτι τους.
Μα ας γυρίσουμε σ'αυτό το σπίτι! Να σας δείξω την πίσω αυλή.
Από την Καλιφόρνια είστε; Ο καιρός είναι πολύ καλός εδώ.
Πολλοί Καλιφορνέζοι περνούν χρόνο στην πίσω αυλή τους.
Και έχει αρκετό χώρο για πισίνα, ή τζακούζι.
- Πόσο; - Ζητούν 325.
Συγγνώμη, το επαναλαμβάνετε; Δεν ακούω καλά απ'αυτό το αφτί.
Συγγνώμη. 325 ζητάνε, είπα.
Εντάξει, θα το πάρω.
Σίγουρα θα τους πείσω να κόψουν 25 με 30.
- Το σπίτι θέλει στοκάρισμα και... - Δεν πειράζει.
Θα δώσω όσα ζητάνε.
Κοιτάξτε πώς είναι. Χρειάζεται τουλάχιστον βάψιμο...
και ο κήπος θέλει πολλή δουλειά.
Θα'θελα να πληρώσω όσα θέλουν.
Χωρίς διαπραγματεύσεις, επισκευές...
- Μα, κε Πουλ... - Μις Γουάιατ. Ξεχάστε το.
Όσο υψηλότερη η τιμή, τόσο μεγαλύτερη η προμήθειά σας.
Εντάξει, λοιπόν.
Είμαι η γειτόνισσά σας από δίπλα. Εσπεράντζα Μαρτίνεζ.
Ήθελα να σας πω ένα γεια και να σας καλωσορίσω στη γειτονιά.
- Σπιτικές ταμάλες, για σας. - Ευχαριστώ.
Ήμαστε πολύ καλοί φίλοι με τον κύριο που έμενε εδώ.
- Μάλιστα, εγώ τον βρήκα. - Πού τον βρήκατε;
Εκεί, στην κουζίνα σας. Πέθανε από ανακοπή.
Ήταν τρομερό.
Ήταν 10 ώρες ξαπλωμένος εκεί, πιστεύουν.
- Εδώ; - Ναι. Ήμαστε καλοί φίλοι.
- Λοιπόν; Από πού είσαι; - Όχι από εδώ.
Ευχαριστώ, για τις ταμάλες.
- Φαίνεται πως καίγεσαι. - Πράγματι.
Έχεις βάλει αντηλιακό;
Θα τηλεφωνούσα πριν έρθω, αλλά δεν έχεις ακόμα τηλέφωνο.
Και χτύπησα το...
Ήθελα να βεβαιωθώ πως είσαι εντάξει. Με τη μετακόμιση και όλα.
Πρόσεξες πως στοκάραμε και βάψαμε το σπίτι;
Ναι, το πρόσεξα. Δεν σου ζήτησα να μην το κάνεις;
Απλά σκέφτηκα.
Δεν θα ζήσω τόσο καιρό εδώ. Ήταν πραγματικά χάσιμο χρόνου.
Τι εννοείς, δεν θα ζεις καιρό εδώ;
Και για να ξέρεις...
όποιος το'κανε, έκανε χάλια δουλειά. Έχει αποχρωματισμό εκεί.
- Μπορούμε να το διορθώσουμε. - Όχι, μη μπαίνετε στον κόπο.
Δεν έχει σημασία.
Τέλος πάντων...
- Φαίνεται πως καίγεσαι. - Πράγματι.
Φοράς αντηλιακό;
Θα τηλεφωνούσα πριν έρθω μα ακόμα δεν έχεις τηλέφωνο.
Και χτύπησα το κουδούνι.
Πρόσεξες πως στοκάραμε και βάψαμε το σπίτι;
Ναι, το πρόσεξα. Δεν σου ζήτησα να μην το κάνετε;
Απλά σκέφτηκα.
Δεν θα μείνω πολύ καιρό εδώ. Είναι χάσιμο χρόνου.
Τι εννοείς δεν θα μείνεις καιρό;
Και, όποιος το'κανε, έκανε πολύ χάλια δουλειά.
Έχει αποχρωματισμό εκεί.
- Μπορούμε να το διορθώσουμε. - Όχι, μη μπαίνεις στον κόπο.
Δεν έχει σημασία.
Τι κάνεις;
Θεέ μου!
Ευχαριστώ. Θα σας δω σύντομα.
Κύριε Πουλ! Κάτι υπέροχο συνέβη!
- Ήσαστε στην πίσω αυλή μου; - Δεν κοιτάξατε;
- Κοιτούσατε απ'τα παράθυρα; - Όχι! Και βέβαια, όχι!
- Δεν το είδατε; - Τι να δω;
Είδα εσάς. Τρέχατε τριγύρω.
Θέλετε να δανειστείτε κάτι;
Εντάξει. Τα λέμε.
- Δεν το βλέπετε; - Τι να δω;
Έναν λεκέ νερού εξαιτίας του χάλια στοκαρίσματος βλέπω.
Δεν κοιτάζετε!
- Δεν βλέπω τίποτα. - Δεν κοιτάζετε!
Το πρόσωπο του Θεού! Το πρόσωπο του Χριστού!
Είναι σαν θεϊκό σημάδι!
Το μόνο σημάδι που βλέπω είναι ο υπερβολικός σας ενθουσιασμός.
Μάλλον η ζέστη θα φταίει. Αυτή θα σας επηρέασε.
Εντάξει...
Ξέρω πως είναι απίστευτο. Μα η απόδειξη είναι μπροστά σας.
Εντάξει.
- Απλά θα το αγνοήσετε; - Όχι.
Θα αγνοήσω εσάς, όμως. Δεν θα μπω καν στον κόπο.
- Σε ποιον μιλούσατε; - Σ'εσένα.
Στην αυλή, στο τηλέφωνο. Σε ποιον μιλούσατε;
Ορίστε;
Μείνετε εκεί.
Ψάχνω την Εσπεράντζα Μαρτίνεζ, είπε πως θα είναι εδώ.
Είμαι ο πάτερ Βίνσεντ Σάλαζαρ, από την Καθολική Σεντ Ρέιμοντ.
Με πήρε και μου είπε να'ρθω εδώ για ένα...
Στην πίσω αυλή είναι. Θα σας δείξω.
Δεν ξέρω τι κάνετε, αλλά δεν σας έδωσα την άδεια να'ρθετε εδώ πίσω
- Θέλω να φύγετε και οι δύο. - Βλέπετε;
Όντως βλέπω κάτι.
- Λυπάμαι για την εισβολή, κύριε... - Πουλ. Χένρι Πουλ.
- Σας ζητώ συγγνώμη. - Λοιπόν; Το βλέπετε;
Βλέπω πώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως πρόσωπο.
- Θεέ μου! - Είναι απόλυτα σαφές.
Μα το πρόσωπο του Ιησού; Δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Ευχαριστώ! Βλέπεις; Κατάλαβες;
Τώρα θα'θελα να φύγετε και οι δύο. Είμαι απασχολημένος.
Όχι, σας παρακαλώ! Κοιτάξτε! Βλέπεις τα μάτια και τη γενειάδα.
Και ο ιερός ώμος.
- Τα πάντα, πάτερ! - Βλέπω πώς το φαντάζεσαι.
Τέτοιου είδους πράγματα δεν πρέπει να αγνοούνται έτσι απλά...
μα πρέπει να τα αποδεχόμαστε "κατά πρόσωπο". Χωρίς ειρωνεία!
Η κατά πρόσωπο αξία αυτού είναι ότι είναι ένας λεκές από νερό.
- Σωστά; - Πιθανότατα έχετε δίκιο.
Η Εκκλησία δεν παραβλέπει τυχόν αβάσιμους ισχυρισμούς, μα...
Χωρίς "μα". Το παιχνίδι τελείωσε, εντάξει;
Δεν είναι το πρόσωπο του Ιησού! Και θέλω να μ'αφήσετε ήσυχο!
Έχετε δίκιο, κε Πουλ. Αρκετά σας γίναμε βάρος.
Εσπεράντζα, πάμε.
Δεν μπορείτε να το αγνοήσετε αυτό, σας παρακαλώ!
Κύριε Πουλ! Δεν πιστεύετε στο Θεό;
Σας παρακαλώ!
Συγγνώμη.
Όχι, περίμενε!
Τέτοιου είδους πράγματα δεν πρέπει να αγνοούνται έτσι απλά...
μα πρέπει να τα αποδεχόμαστε "κατά πρόσωπο". Χωρίς ειρωνεία.
Σε παρακαλώ...
Όλα θα πάνε καλά.
Συγγνώμη.
Γεια. Είμαι ο Χένρι, μένω δίπλα.
Ναι, σε είδα να μετακομίζεις. Είμαι η Ντον.
Η κόρη σου άφησε αυτό στην πίσω αυλή μου σήμερα.
Χίλια συγγνώμη. Συνεχώς της λέω να μην πηγαίνει σε ξένες αυλές.
Όχι, δεν είναι πρόβλημα. Απλά έκανε βόλτα εκεί πίσω.
Σε μαγνητοφώνησε;
- Δεν ξέρω. - Γιατί το κάνει μερικές φορές.
Γιατί το κάνει αυτό;
Δεν ξέρω.
Πρέπει να φύγω, μα ευχαριστώ που το'φερες στη Μίλι.
Θα φροντίσω να μην ξανάρθει στην αυλή σου.
- Πάλι πάρτι κάνεις; - Ορίστε;
Σ'έχω δει καναδυό φορές εδώ να παίρνεις τα ίδια πράγματα.
Σκέφτηκα πως ίσως... 155,82 δολάρια.
- Είπα πως ίσως κάνεις πάρτι. - Δεν κάνω πάρτι.
Δεν φαίνεται και πολύ υγιεινή δίαιτα αυτή!
Απλά περνάω μία φάση.
Βιαστείτε!
Εμπρός, γρήγορα! Βιάσου, Μάρτζι!
Μάρτζι, βιάσου!
Σε βλέπω!
Ιερέ ώμε!
Δικά σου είναι αυτά;
Ορίστε, μπορείς να τα πάρεις πίσω. Για να σε ρωτήσω κάτι:
Μοιάζει για εκκλησία εκεί πίσω; Γιατί δεν είναι! Είναι το σπίτι μου!
Και δεν θέλω να περιπλανιέστε εκεί πίσω όταν λείπω με κεριά...
να κάνετε ότι κάνουν αυτά τα πράγματα!
Και ρίξατε μπογιά στον τοίχο μου; Αυτό είναι βανδαλισμός!
Σε παρακαλώ, ηρέμησε. Δεν βάλαμε μπογιά στον τοίχο σου.
- Αλήθεια; Τίποτα; - Αλήθεια.
Τότε τι είναι αυτό; Θες να μου πεις τι είναι;
Θεέ μου!
Δεν είναι μπογιά αυτό και δεν το βάλαμε εμείς εκεί.
- Τι είναι, λοιπόν; - Αίμα. Ιερό αίμα.
Αίμα; Εντάξει.
Είστε και οι τρεις αρκετά μεγάλες για να'χετε περισσότερο μυαλό.
Και, ειδικά εσύ, με απογοητεύεις πολύ.
Βαρέθηκα!
Σας παρακαλώ, απλά αφήστε με ήσυχο! Αίμα...
Έξι Εβδομάδες Νωρίτερα
Συγγνώμη.
- Αστόχησα. - Αστόχησες;
Να προσπαθήσω πάλι;
Να πάρει! Χριστέ μου! Συγγνώμη.
Σοβαρά. Δεν θες να πας να εξασκηθείς και να ξανάρθεις;
Λίγη προθέρμανση σε κανένα πορτοκάλι, ίσως; Τι γίνεται;
Με ένα ξυράφι και ένα κυπελάκι θα το κάνω μόνος μου!
Άλλη μια φορά. Αυτή θα'ναι η τελευταία.
- Ηρέμησε, εντάξει; - Την πιάνω.
- Το'βαλα. - Ωραία.
Πόσες φορές σε τρύπησε;
Τρεις, ή τέσσερις. Έχασα το μέτρημα.
- 3, ή 4; Βελτιώνεται! - Εξασκήθηκε!
Πρώτα μερικές κλασικές ερωτήσεις. Κοιμάσαι καλά;
- Μου χρειάζεται λίγος ύπνος. - Η διατροφή σου είναι καλή;
- Τρώω, ναι. - Γυμνάζεσαι;
- Πού και πού. - Όχι, δηλαδή.
Κατά τ'άλλα, είστε μια χαρά. Λίγη παραπάνω άσκηση ίσως.
Γιόγκα, ή πιλάτες.
Θα σας τηλεφωνήσω μόλις βγουν οι εξετάσεις αίματος και ούρων.
Ελπίζω να μην χρησιμοποιείς αυτό στα κοκτέιλ!
Γιατί βότκα δεν αγόρασες.
Ξέρεις πως το 1985 ο Γκορμπατσόφ μόλις έγινε Πρόεδρος Κόμματος...
προσπάθησε να εκριζώσει τη βότκα από τη Ρωσία;
Μα ο κόσμος ούτε να το ακούσει! Δεν είναι αλλόκοτο;
30.000 Ρώσοι πεθαίνουν το χρόνο από δηλητηρίαση λόγω αλκοόλ...
αλλά ο κόσμος θέλει αυτό που θέλει!
Τι σου συμβαίνει;
Δεν θέλω να φανώ αγενής, μα είναι σαφές πως κάτι έχεις.
Δεν ξέρω αν είσαι θλιμμένος, οργισμένος ή και τα δύο...
μα φυσιολογικός δεν είσαι.
Σκέφτηκα πως ίσως θες να μιλήσεις γι'αυτό.
Θες να σου πω γιατί είμαι θλιμμένος και οργισμένος...
την ώρα που χτυπάς τις χλωρίνες μου;
- Είσαι και τα δύο λοιπόν! - Όχι, δεν είπα αυτό.
- Το είπες. - Δεν το είπα.
Αβρότητα ήταν. Από απλή ευγένεια.
Εντάξει, δείξε μου κι άλλη αβρότητα.
- Πες μου τι συμβαίνει. - Απλά χτύπα τα ψώνια μου!
Εκτιμώ το ενδιαφέρον σου, μα θα'θελα να φύγω από εδώ!
Εντάξει.
- Λυπάμαι, που ρώτησα. - Μη λυπάσαι.
Δεν πειράζει να είσαι θλιμμένος. Κι εγώ υπήρξα πολύ θλιμμένη.
Ενίοτε πρέπει να'σαι θλιμμένος για να θυμάσαι πως είσαι ζωντανός.
Είναι καλύτερο απ'το να μη νιώθεις τίποτα, σωστά;
- Δεν βγαίνει, έτσι; - Όχι.
Νομίζω πως το'κανα χειρότερα κιόλας! Έχεις τίποτα συστάσεις;
Όχι. Αλλά αν είναι αυτό που λέει η Εσπεράντζα ότι είναι...
δεν αρκεί ένα μπουκάλι χλωρίνη για να βγει.
- Η Εσπεράντζα κάνει λάθος. - Τόσο νέος και τόση αμφιβολία!
Αλήθεια πιστεύεις πως είναι το πρόσωπο του Ιησού;
Από αυτή τη γωνία μοιάζει μ'εσένα λίγο.
Μία αφηρημένη εκδοχή σου.
Ένας λεκές είναι μόνο. Ένας άσχημος λεκές.
Αν δεν μπορέσεις να το βγάλεις, θα'ναι κάτι να σε θυμόμαστε.
Δεν θα μείνεις πολύ καιρό εδώ.
Η Εσπεράντζα είναι πρακτορείο ειδήσεων. Στρίμωξε τη μεσίτρια.
Μάθαμε όλες τις βρώμες για σένα!
Τι κάνεις; Τα αγοράζεις, τα πουλάς και βγάζεις κέρδος;
- Ναι, κάτι τέτοιο. - Μην το πουλήσεις σε ανώμαλους.
Δεν πρόκειται.
- Καλή τύχη με το πρόσωπο. - Ευχαριστώ.
Ή με οτιδήποτε άλλο είναι.
Είναι σαφές πως είναι άθεος! Και δεν είναι καθόλου ευγενικός.
Μαζί πάνε αυτά τα δύο.
Οι άπιστοι χρειάζονται λίγη βοήθεια μερικές φορές.
Τι κάνεις πάλι;
Το γρασίδι σου είναι τόσο "τσαπατσούλικο".
Είναι γελοίο. Δεν βοηθάει ο ένας τον άλλον χωρίς λόγο.
Πες μου τι κάνεις, λοιπόν. Τι θες;
- Δεν θέλω τίποτα. - Ρώτα τον!
Τι να με ρωτήσει;
Θέλει να φέρει την Εκκλησία να ελέγξει το πρόσωπο στην αυλή.
- Να δουν αν είναι θαύμα. - Πλάκα μου κάνεις!
Όχι, τόσο πονηρή είναι! Σωστά;
Δεν άκουσα το όνομά σου, αλλά τέλος πάντων.
Άκουσέ με. Ακόμα και ολόκληρο αίθριο να μου φτιάξεις εκεί πίσω...
πάλι δεν θα δεχτώ την τρελή Εκκλησία και τις φίλες σου εδώ!
Αυτό το πρόσωπο, ότι κι αν νομίζεις εσύ ότι είναι...
δεν είναι παρά ένας λεκές. Όχι θαύμα. Εντάξει;
- Πώς μπορείς να το λες αυτό; - Δεν θέλω να το συζητήσω.
Βγήκα να σου δώσω αυτήν εδώ. Μόλις τώρα τη βρήκα, οπότε...
- Θεέ μου! Γιατί το'κανες αυτό; - Γιατί κλαις;
Συγγνώμη, τώρα την βρήκα.
Ο Λίο είναι. Ήταν ο φίλος της πριν πεθάνει.
- Ζούσε στο σπίτι σου. - Ήταν τόσο καλός άνθρωπος.
Είναι ένα κουτί από πούρα γεμάτο κάτω απ'τον νιπτήρα.
Μπορείς να'ρθεις να τις πάρεις όποτε θες.
Ήταν τόσο όμορφος!
Δεν περίμενα ποτέ να βρω κάποιον σαν αυτόν.
Είχα προετοιμαστεί απλά να είμαι γριά τώρα.
Δεν παντρεύτηκα ποτέ και...
δεν βρήκα ποτέ κανέναν.
Και τότε, μια μέρα, πριν πέντε χρόνια...
ήρθε ο Λίο εδώ.
Και αυτό ήταν.
Τόσα χρόνια μοναξιάς και ένας άντρας...
κατάφερε να τα σβήσει όλα.
Μια ζωή θλίψης...
και ξαφνικά δεν μπορούσα καν να θυμηθώ πώς είναι να'σαι θλιμμένος.
Και τότε πέθανε.
Και ξαναθυμήθηκα.
Και...
προσευχήθηκα στο Θεό...
να με βοηθήσει να πάψω να νιώθω αυτό τον πόνο.
Και να μου δώσει ένα σήμα πως ήταν καλά.
Και τώρα...
εμφανίζεται ένα πρόσωπο!
Το πρόσωπο του Θεού!
Κοίτα, Εσπεράντζα...
Θέλω να είσαι απόλυτα ειλικρινής μαζί μου, εντάξει;
Αλήθεια πιστεύεις πως αυτός ο λεκές εκεί έξω...
είναι η απάντηση στις προσευχές σου;
Τι ακριβώς θέλει να κάνει η Εκκλησία;
Να'ρθει να ελέγξει τον τοίχο και το αίμα, να δουν τι είναι.
Κι αν δεν είναι τίποτα, τότε απλά δεν είναι τίποτα.
Και δεν θα σε ξαναενοχλήσω. Στο υπόσχομαι.
Εντάξει. Μία ημέρα μόνο! Το εννοώ!
- Ευχαριστώ, κε Πουλ. - Παρακαλώ.
Θα δείτε. Τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.
Ποιος είναι αυτός;
Πρέπει να ανοίξει τον τοίχο να δει τι είναι πίσω απ'τον λεκέ.
Θα το επιδιορθώσουμε, να γίνει σαν καινούργιος. Μην ανησυχείς.
- Μην το φτιάξετε! Δεν πειράζει. - Μη λέτε ανοησίες.
- Δεν θα αφήσουμε μια τρύπα εκεί! - Δεν έχει σημασία.
Δεν θα μείνω τόσο πολύ καιρό εδώ.
Στοκάρισαν το σπίτι πριν μετακομίσω, οπότε αυτό είναι.
Δεν υπάρχουν πολλά να συζητήσουμε, λοιπόν.
Για το σπίτι, ίσως.
Γιατί είπες πως δεν θα'σαι για καιρό εδώ;
- Δεν θέλω να το συζητήσω. - Θέλεις.
- Θέλω; - Αλλιώς δεν θα το ανέφερες.
Για να σε ρωτήσω κάτι.
Γιατί πιστεύεις πως με ξέρεις τόσο καλά;
Οποιοσδήποτε μπορεί να δει πως κάτι δεν πάει καλά.
- Πως είσαι... - Θλιμμένος; Οργισμένος;
Ναι, κάτι τέτοιο.
- Είμαι καλός ακροατής. - Ναι; Κι εγώ το ίδιο.
Οποιοσδήποτε μπορεί να δει πως κάτι δεν πάει καλά.
- Πως είσαι... - Θλιμμένος; Οργισμένος;
Ναι, κάτι τέτοιο.
Τι κάνεις εκεί μέσα;
Μ'αρέσει πολύ αυτό το μέρος.
Δεν μιλάς, έτσι Μίλι;
Δεν πειράζει.
Μερικές φορές ούτε εμένα μ'αρέσει να μιλάω. Καταλαβαίνεις;
Πρέπει να φύγω.
Εντάξει; Θα'θελα να κάτσω εδώ μαζί σου, μα δεν μπορώ.
Έχω πολύ μακρύ ταξίδι μπροστά μου.
Μακάρι να μπορούσα να μείνω να τα πούμε, μα δεν έχω χρόνο.
Συγγνώμη, χτύπησα το κουδούνι, μα...
Έχω κάτι για σένα.
- Πώς ξέρατε ότι αυτό ήταν; - Ξέρω τα πάντα για τη γειτονιά.
Θα'πρεπε να το γνωρίζεις πλέον.
Αυτό ήταν το δωμάτιό μου.
- Είστε καλά; - Αυτό ήταν το δωμάτιό μου.
Αυτό είναι το τελευταίο μέρος που υπήρξα ποτέ ευτυχισμένος.
Και τώρα μόλις που το θυμάμαι.
Αυτό είναι το δωμάτιο που ούρλιαζαν ο ένας στον άλλον.
Είναι παράξενο να στέκομαι εδώ ξανά.
Δεν με επηρεάζει καθόλου, όμως.
Λυπάμαι, που δεν ήταν αυτό που έλπιζες.
Μη λυπάστε. Μα σας ευχαριστώ, ήταν πολύ γενναιόδωρη κίνηση.
Τι περίμενες; Δεν διορθώνεται το παρόν γυρνώντας στο παρελθόν.
Σαν κινέζικο κουλουράκι της τύχης μιλάτε.
Τα κουλουράκια δεν μιλάνε.
- Τουλάχιστον τώρα ξέρεις. - Τι πράγμα;
Πώς είναι να γυρίζεις στο μέρος που μεγάλωσες.
Ναι, τώρα ξέρω.
Είναι ένα τίποτα.
Ανακαλύπτεις πως δεν μπορείς να κρυφτείς πουθενά.
Βγες έξω, καλή μου. Είναι πολύ αργά για παιχνίδια.
Πού είσαι, Μίλι;
Μίλι, τι κάνεις;
Γλυκιά μου;
Τι είναι;
- Τι είπες; - Μαμά...
- Τι; - Μαμά...
Τι είπες;
Μαμά...
- Μαμά, μ'ακούς; - Είμαστε εντάξει.
Σ'αγαπάω τόσο πολύ.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ, μωρό μου. Συγγνώμη.
Εδώ είναι η μανούλα.
Πάμε σπίτι.
- Ευχαριστώ. - Θεέ μου!
Τι έγινε εκεί έξω;
Εσύ να μου πεις.
Έχει πάνω από έναν χρόνο να πει κουβέντα.
Αφότου έφυγε ο πατέρας της. Τον αγαπούσε τόσο πολύ.
Και ήταν τόσο άδικο γι'αυτήν.
Δεν μπορούσα ούτε να τη σηκώσω απ'το κρεβάτι όταν ξεκίνησε αυτό.
Στράφηκε μέσα στον εαυτό της και δεν μπορούσε να βρει διέξοδο.
Την πήγα σε κάθε είδους γιατρούς, ψυχολόγους, ψυχίατρους.
Και κανείς τους δεν βρήκε τίποτα. Απλά πέρασαν τη λίστα:
Κατάθλιψη, μετα-τραυματικό κάτι... Εγκατάλειψη.
Μετά καλυτέρευσε λίγο, μα απλά δεν μιλούσε.
Ίσως απλά δεν είχε τίποτα να πει. Δεν ήταν έτοιμη νωρίτερα.
Ίσως. Μα άγγιξε τον τοίχο και...
Πιστεύεις πως μίλησε επειδή άγγιξε τον τοίχο;
Όχι, μα αυτό έγινε. Τον άγγιξε και μίλησε.
Και απλά προσεύχομαι να παραμείνει έτσι.
Ντον, είναι υπέροχο το ότι μίλησε η Μίλι.
Μα πρέπει να καταλάβεις πως ήταν ένα τυχαίο γεγονός.
Δεν συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην αληθινή ζωή.
Αν συνέβαιναν, εγώ δεν θα...
Εσύ δεν θα, τι;
Έχεις νιώσει ποτέ πως τα πράγματα συμβαίνουν χωρίς λόγο;
Πως απλά τα ακολουθείς και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα;
- Πρέπει να σου πω κάτι. - Τι;
Θέλω να στο πω για να μην είμαι ο μόνος που το ξέρει.
Είναι ανήκουστο στις ΗΠΑ. Συμβαίνει, μα...
- Αυτή η ασθένεια... - Ασθένεια;
Συντρίβει ολόκληρο τον οργανισμό.
Το να την σταματήσουμε σ'αυτό το στάδιο...
Θες να πεις πως θα πεθάνω;
Ναι.
Κύριε Πουλ, είσαι καλά;
- Συγγνώμη, η πόρτα ήταν ανοιχτή. - Αυτό δεν δίνει άδεια να μπείτε!
- Πρέπει να σου μιλήσω. - Όχι, δεν πρέπει.
- Γιατί ξέρω ακριβώς τι θα πείτε. - Όχι, δεν ξέρεις... ακριβώς.
Υποθέτω ότι έμαθες τι συνέβη χθες βράδυ.
Και τώρα πιστεύεις πως μίλησε επειδή άγγιξε τον τοίχο;
Και τώρα πρέπει να πιστέψουμε ότι γίνεται η Δευτέρα Παρουσία;
Και πριν το καταλάβεις, όλος ο αναθεματισμένος δρόμος...
θα μετατραπεί για καρναβάλι κάθε τρελού θρησκόληπτου...
που θα περιμένει στη σειρά για να αγγίξει τον στόκο μου!
Δεν πρόκειται να συμβεί αυτό. Και το ότι μίλησε τελικά η Μίλι...
δεν είχε σχέση με το ότι άγγιξε τον τοίχο και το ξέρεις αυτό!
Και ένας Θεός ξέρει... Και το λέω καθαρά ως σχήμα λόγου...
Ποιος ξέρει γιατί σηκώθηκε στις 3.00' το πρωί, ήρθε ως εδώ...
και άρχισε να χαϊδεύει τον τοίχο λες και παιζόταν η ζωή της σ'αυτό!
- Εγώ το έκανα. - Ποιο πράγμα;
Της είπα πως θα σταματούσαν τα βάσανά της, αν είχε πίστη.
- Γιατί το'κανες αυτό; - Δούλεψε ως τεχνική, σωστά;
Η ίδια δούλεψε. Ίσως η τρελή σου κουβέντα να την επηρέασε...
μα μόνη της ήρθε ως εδώ.
Γιατί σου'ναι τόσο δύσκολο να πιστέψεις πως μπορεί να συμβεί;
Γιατί είναι τόσο σημαντικό για σένα να το πιστέψω;
Θα σου πω γιατί! Γιατί αν μπορέσεις να πείσεις εμένα...
ξαφνικά τα πιστεύω σου γίνονται πιο αληθινά, σωστά;
Όσο περισσότεροι δεχτούν το "Ο Θεός πάνω στον Τοίχο"...
τόσο περισσότερο εκπληρώνεις την αποστολή σου.
Μέχρι να με κάνεις να δεχτώ τον κόσμο και την πίστη σου...
δεν θα έχεις το είδος της πίστης που θες να έχεις!
Θα'χει πάντα μια μικρή αμφιβολία. Δεν θα ξέρεις αν έχεις δίκιο.
Θα αναρωτιέσαι αν είναι αληθινό. Θα κάθεσαι εκεί πέρα...
περιμένοντας να γυρίσει αυτός ο άντρας απ'τους νεκρούς!
Και αυτό είναι θλιβερό. Πραγματικά θλιβερό.
Να βοηθήσω προσπαθώ μόνο. Τόσο απλά.
Πώς είσαι;
Καλά. Παίρνω λίγο αέρα.
Ήρθα να σε ευχαριστήσω που μας βοήθησες χθες βράδυ.
- Σου'φτιαξα μερικά κουλουράκια. - Ευχαριστώ.
Ιδέα της Μίλι ήταν.
- Πώς είναι; - Πολύ καλά.
Προσεύχομαι μόνο να παραμείνει έτσι.
Θες να πάμε έναν περίπατο;
Πριν 10 λεπτά τα'βγαλα απ'το φούρνο.
Μακάρι να μπορούσα να σου πω πως όλα θα πάνε καλά.
Δεν πειράζει.
Και τώρα;
Τώρα πηγαίνω σπίτι.
Και μετά εύχομαι να μην είχα πάει.
Θεέ μου!
Τι κάνεις; Τι συμβαίνει;
Είσαι καλά;
- Τι έπαθες; - Τίποτα δεν έπαθα.
- Τα πάντα είναι σωστά! - Για τι πράγμα μιλάς;
Άγγιξα το πρόσωπο. Έβαλα το χέρι μου πάνω του...
και ζεστάθηκε όλο μου το σώμα.
Και μετά έκλεισα τα μάτια μου και είδα λευκό παντού.
Και τα ξανάνοιξα...
και έβλεπα!
Βλέπω!
Κοίτα! Βλέπω τέλεια!
Τα νούμερα των σπιτιών, τον αριθμό του αυτοκινήτου!
Είναι εκπληκτικό! Είναι θαύμα!
- Μην το λες αυτό! - Ποιο; Το "θαύμα";
Έλα τώρα, κε Πουλ! Τι άλλο μπορεί να είναι;
Σύμπτωση. Δεν υπάρχουν θαύματα, δεν πιστεύω σ'αυτά.
Φαντάσου να συνέβαινε κάτι σ'εσένα, κε Πουλ...
και έκανες κάτι φαινομενικά ανούσιο...
όπως το να ακουμπήσεις το χέρι σου σε έναν τοίχο...
και γιατρευόσουν.
Δεν πειράζει, κε Πουλ. Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα.
Πρέπει να φύγω. Πάω να το πω στη μαμά μου.
Είναι εκπληκτικό!
- Γίνεται όλο και πιο δύσκολο, έτσι; - Ποιο πράγμα;
Να προσποιείσαι πως δεν συμβαίνει αυτό.
- Είσαι σπίτι! - Ναι.
Η Μίλι ρωτάει αν θες να'ρθεις σπίτι να παίξετε.
Αλήθεια; Δεν νομίζω πως έχω όρεξη.
Πραγματικά σκέφτεσαι να αρνηθείς σε ένα 6χρονο κοριτσάκι...
που βγαίνουν αληθινές λέξεις απ'το στοματάκι του;
- Δώσε μου ένα λεπτό. - Θα'μαστε στην αυλή.
Σε πέτυχα, κε Πουλ!
- Επάνω του! - Ρίξ'του, μαμά!
Νικήσαμε, έτσι;
Παραδίνομαι! Νικήσατε.
Ο ΧΕΝΡΙ ΠΟΥΛ ΗΤΑΝ ΕΔΩ
- Έχεις την κάρτα; - Ναι.
Γεια σου, Μίλι. Πολύ όμορφο φόρεμα.
- Είσαι πολύ όμορφη. - Φαίνεστε αγχωμένος, κε Πουλ.
Όχι, μια χαρά είμαι.
Απλά είμαι λίγο κουρασμένος. Με εξαντλήσατε εχθές.
Γλυκιά μου, μπαίνεις στο αμάξι;
Ήθελα να σου επιστρέψω το πιάτο σου.
- Ήταν πολύ καλά, σ'ευχαριστώ. - Χαίρομαι, που σου άρεσαν.
Δεν πρέπει να τρως τόσα πολλά μεμιάς, όμως. Δεν κάνουν καλό.
Δεν έχει σημασία, εγώ...
Έχεις δίκιο. Δεν πρέπει.
Αναρωτιόμουν...
Ίσως φανεί λίγο άδικο, μιας και γνωρίζεις την κατάστασή μου...
αλλά έλεγα, αν μπορείς να βρεις νταντά και έχεις χρόνο...
- Ναι! - Αλήθεια;
Όχι, περίμενε. Μπορώ να στο ζητήσω;
- Αυτό δεν έκανες; - Να ολοκληρώσω την πρόταση.
- Εντάξει. - Θες να δειπνήσουμε μαζί;
- Δεν μπορώ, έχω δουλειά. - Ούτε εγώ το θέλω στ'αλήθεια.
- Πλάκα κάνω. Θα ήταν χαρά μου. - Υπέροχα.
- Τι λες για αύριο; - Τέλεια.
Και δεν είναι άδικο να το ζητάς.
Θα ήταν χειρότερο αν δεν το'κανες.
Σ'ευχαριστώ.
Αύριο, λοιπόν.
Καλή διασκέδαση.
Μόνο για μία φορά, εντάξει;
Εντάξει, το υπόσχομαι. Ότι πεις, κε Πουλ.
Ευχαριστώ.
- Τι έχει αυτή; - Θυλακίτιδα.
- Και η άλλη δίπλα της; - Αυτή δεν έχει τίποτα.
- Προληπτικά, λοιπόν! - Για καλό και για κακό.
Αληθεύει πως αυτός με το κόκκινο θέλει να βελτιωθεί στο χορό;
Εσύ, κε Πουλ; Τον άγγιξες τον τοίχο;
Όχι.
Θα το κάνεις όμως.
Γεια σου, Χένρι. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Αστείο! Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
Ξέχασες αυτά. Ήθελα να στα επιστρέψω.
Ευχαριστώ.
Δεν τα χρειάζομαι, όμως.
Θα'ναι ένα καλό αναμνηστικό της προηγούμενης ζωής μου.
Μίλησες με τον γιατρό σου; Τον οφθαλμίατρό σου;
Όχι ακόμα. $90 για να μου πει πως έχω όραση 20 στα 20!
Το ξέρω ήδη.
Πρέπει να σκεφτείς τα άρθρα στα ιατρικά περιοδικά.
Εξακολουθείς να δυσκολεύεσαι πολύ να το αποδεχτείς αυτό, έτσι;
- Πρέπει να ομολογήσω πως είναι... - Ξέρεις τον Νόαμ Τσόμσκι;
- Τον συγγραφέα; - Ναι, είναι και γλωσσολόγος.
Σε μία συνέντευξη είχε πει: "Όταν τίθενται ερωτήματα...
αποφάσεων, λογικής ή επιλογής, η επιστήμη είναι χαμένη."
Το πιστεύεις αληθινά αυτό;
Εννοούσε πως δεν χρειάζονται τα πάντα εξήγηση.
Κάποια πράγματα συμβαίνουν επειδή το επιλέγουμε εμείς.
Εγώ επέλεξα να πιστέψω.
Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Είναι ότι ομορφότερο έχω δει.
Ανυπομονώ να δω τι έχει για δείπνο.
Πίτσα!
Τέλεια.
- Είναι πολύ ρομαντικό, Χένρι. - Ευχαριστώ.
- Πλαστικά μαχαιροπίρουνα. - Οικογενειακά κειμήλια!
- Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; - Βέβαια.
Τις προάλλες γύρισες σπίτι κάπως αργά και...
Ξέρεις κάτι; Δεν έχει σημασία, δεν πειράζει.
Θες να μάθεις πού ήμουν; Δεν μπορώ να σου πω!
Όχι, απλά είχα πάει έναν περίπατο και...
Είναι παράξενο, γιατί απλά έφυγα και άρχισα να περπατάω.
Δεν νομίζω ότι ήξερα πού πήγαινα, ώσπου έφτασα εκεί.
- Πού πήγες; - Στο ποτάμι.
Οι γονείς μου τσακώνονταν πολύ.
Πήγαινα εκεί κάτω, λοιπόν και, παρ'όλο που ήταν μεγάλο μέρος...
πάντα ένιωθα πολύ ασφαλής εκεί και...
Πήγαινα εκεί και κρυβόμουν.
Γι'αυτό ήρθα εδώ.
Ώστε, έτσι απλά, εξαφανίστηκες.
Αφότου μου συνέβη αυτό το πράγμα...
κάθε πρωί, όταν ξυπνάω, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι...
αφού συνειδητοποιήσω αν είμαι ακόμα εδώ ή όχι...
το πρώτο που σκέφτομαι είναι πόσος χρόνος μου απομένει...
και πως το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περιμένω το τέλος.
Σήμερα το πρωί, όμως, όταν ξύπνησα...
το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήσουν εσύ.
Και η Μίλι.
Απλά προσπαθώ να πω πως το απολαμβάνω αυτό.
Απολαμβάνω εσένα και το να είμαι μαζί σου.
Είναι έκπληξη, γιατί ποτέ δεν περίμενα να νιώσω έτσι.
Μαμά;
- Μίλι, τι κάνεις ξύπνια; - Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
- Πού είναι η Εσπεράντζα; - Ροχαλίζει στον καναπέ.
Εντάξει, πάμε μέσα. Κάνε μου μια χάρη...
Συνέχισε να το απολαμβάνεις αυτό!
Εντάξει, γλυκιά μου. Έλα. Ένας μεγάλος σάκος πατάτες!
Τι κάνεις ξύπνια τόσο αργά;
Θες τον Τζάσπερ;
Συγγνώμη, γι'αυτό.
Είναι λες και δεν θέλει να χάσει τίποτα τώρα που...
Καλύτερα να πούμε καληνύχτα, γιατί δεν είναι...
Συγγνώμη. Απλά δεν είναι σωστό.
- Τι λες τώρα; - Εσύ κι εγώ και όλα αυτά.
Πώς μπορείς να το λες αυτό;
Ξέρω πως θα πεθάνεις.
Αλλά το μόνο που έχουμε όλοι μας είναι το παρόν.
Και σ'αυτό πρέπει να δίνουμε προσοχή.
Δίνω προσοχή.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Λυπάμαι.
- Τι τρέχει; - Η Μίλι.
Εδώ μέσα. Όλο το πρωί έτσι είναι.
Δεν μου μιλάει, δεν με κοιτάζει. Τίποτα.
Μ'ακούς;
Θυμάσαι πόσο διασκεδάσαμε προχθές που παίξαμε;
Το θυμάσαι;
Σε παρακαλώ, πες κάτι.
Είναι ο Χένρι εδώ. Ήρθε να παίξετε.
Γλυκιά μου; Μ'ακούς;
Το ξέρω πως θα πεθάνεις.
Μα το μόνο που έχουμε είναι το παρόν...
και σ'αυτό πρέπει να δίνουμε προσοχή.
Υπήρξε κάποιο τραύμα; Κάτι που μπορεί να την ξανάκανε έτσι;
Μία φορά, μου είπες! Μου το υποσχέθηκες!
Ο Θεός είναι μεγαλύτερος από μία υπόσχεση προς εσένα, σωστά;
- Εσπεράντζα, άφησέ τον. - Όχι, άκουσέ με. Σε παρακαλώ.
- Μα τα άγια... - Όχι, πες κάτι άλλο.
- Βγήκαν τα αποτελέσματα. - Και δεν υπάρχει εξήγηση, έτσι;
- Φοβερή έκπληξη, έτσι; - Όχι, σε παρακαλώ...
Δεν υπάρχει εξήγηση. Ακριβώς αυτό συνέβη.
Θα μου πείτε τι συμβαίνει; Γιατί είναι όλοι αυτοί εδώ;
Για να δουν κάτι ανεξήγητο. Ήρθαν να βρουν ελπίδα.
Εξαρχής δεν έπρεπε να σας αφήσω να'ρθετε εδώ!
Είναι τρελό! Έχετε βάλει κόσμο να προσεύχεται στον τοίχο!
- Συγγνώμη, σπίτι σας είναι αυτό; - Ναι, σπίτι μου.
Είστε τυχερός που έχετε μια τόσο μεγάλη ευλογία.
Ναι, τόσο τυχερός που θα'πρεπε να αγοράσω λαχείο!
Κάθεστε και κοιτάτε όλοι τον τοίχο;
Η ελπίδα δεν μπορεί να σας σώσει! Το καταλαβαίνετε αυτό;
Δεν μπορεί να σώσει ούτε εσένα, ούτε εκείνον, ούτε αυτή...
Το καταλαβαίνετε αυτό; Η ελπίδα δεν πρόκειται να σας σώσει!
- Και το ξέρετε! - Σε παρακαλώ, κε Πουλ.
Όχι, άκουσέ με! Είναι θαύμα! Θα ήταν αμαρτία!
Είναι θείο δώρο!
Θέλω να φύγει από εδώ! Δεν θέλω αυτό το λεκέ στον τοίχο μου!
Θέλω...
Δεν σώζει ζωές αυτό.
- Σε παρακαλώ... - Δεν σώζει ζωές αυτό.
Κύριε Πουλ;
Με ακούς;
Το αίμα ήταν αληθινό.
Θεέ μου!
Δόξα το Θεό, είσαι καλά.
- Τι κάνεις εδώ; - Περίμενα να ξυπνήσεις.
Να βεβαιωθώ ότι είσαι καλά.
- Γιατί χαμογελάς; - Σ'εσένα χαμογελάω.
- Γιατί δεν μου το είπες, κε Πουλ; - Ποιο πράγμα;
Για την αρρώστια που είχες. Μου το εξήγησε η Ντόουν.
Τι εννοείς, "είχα";
- Πρέπει να δω έναν γιατρό! - Γυρίστε στο δωμάτιό σας.
Δεν πρέπει να τριγυρνάτε έτσι. Γυρίστε στο δωμάτιό σας.
- Είπαν πως πέθαινα. - Ηρεμήστε, κε Πουλ.
- Όχι, μην το κάνετε αυτό! - Είπε πως πέθαινα!
Κοιτάξτε το χέρι σας. Αιμορραγείτε.
Σε παρακαλώ...
Κύριε Πουλ, ξυπνήστε! Ξυπνήστε!
Μίλι, μου είπες κάτι;
Η μαμά είπε πως δεν είστε άρρωστος πια.
- Δεν θα πεθάνω; - Όχι, Χένρι.
Πώς είναι δυνατόν;
Τους είπα τι είχες, το έλεγξαν και είσαι μια χαρά.
Δεν ήσουν ποτέ άρρωστος.
- Δεν θα πέθαινα; - Όχι, όλοι θα πεθάνουμε.
Απλά όχι αυτή τη στιγμή.
Και αυτό είναι το θαύμα για σένα.
Μα μετά από ότι έκανα το θαύμα χάθηκε, σωστά;
Μην ανησυχείς γι'αυτό.
Έμεινε εδώ για όσο καιρό χρειαζόταν να μείνει.
Όπως οι πάντες και τα πάντα.
Χαίρομαι που είστε καλύτερα, κε Πουλ.
Κι εγώ χαίρομαι που είσαι εσύ καλύτερα.
Καλύτερα να ξεκουραστείς λίγο.
Θα'μαστε έξω, αν μας χρειαστείς. Έλα, γλυκιά μου.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΠΙΤΙ ΧΕΝΡΙ
Γύρισες.
Είμαι σπίτι. Σε ότι απέμεινε απ'αυτό.
Τι συμπέρασμα βγάζεις από όλα αυτά; Θα ζήσεις, Χένρι.
Είναι ένα δώρο.
Τρομερά θαυμαστό, έτσι;
Δεν ξέρω τι είναι. Δεν ξέρω αν ήταν κάποιο λάθος.
Εγώ δεν πιστεύω πως τίποτα από όλα αυτά ήταν λάθος.
Και τώρα τι γίνεται;
Ο ΧΕΝΡΙ ΠΟΥΛ ΗΤΑΝ ΕΔΩ
Ο ΧΕΝΡΙ ΠΟΥΛ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ